تبدیل عکس به مدل سه‌بعدی با هوش مصنوعی

هوش مصنوعی از پیکسل‌های عکس درباره حجم، عمق و پشت سوژه حدس می‌زند. هرچه مرز آبجکت روشن‌تر و جزئیات قابل مشاهده‌تر باشند، هندسه قابل پیش‌بینی‌تر است. عکس با پس‌زمینه ساده، نور یکنواخت، سوژه کامل و بدون برش انتخاب بهتری از تصویری شلوغ یا تار است.

برای محصول حساس، چند نمای روبه‌رو، سه‌ربع، بغل و پشت بگیر. فاصله دوربین، نور و لنز را تا حد ممکن ثابت نگه دار. مدل‌های چندنما می‌توانند از چند تصویر برای کاهش حدس درباره بخش‌های پنهان استفاده کنند. اگر فقط یک عکس داری، انتظار داشته باش پشت سوژه به‌صورت استنباطی ساخته شود.

اگر عکس و ماسک دقیق سوژه داری، مدل استخراج آبجکت می‌تواند سریع و کم‌هزینه باشد. اگر چند عکس محصول داری و متریال واقعی مهم است، مدل‌های چندنما و PBR مناسب‌ترند. اگر topology و pose برای بازی یا کاراکتر مهم است، مدلی را انتخاب کن که low-poly، quad و A-pose/T-pose ارائه می‌دهد.

مقایسه کامل مدل‌ها، تعداد ورودی و تنظیمات در راهنمای کامل مدل‌های سه‌بعدی قرار دارد. این صفحه فقط task «عکس به 3D» را هدف می‌گیرد و نباید دوباره همه محتوای هاب را تکرار کند.

نسخه اول را با هندسه ساده یا بافت پایه بساز. مدل را در viewer از همه جهت‌ها بچرخان و نسبت طول و عرض و ارتفاع، پشت و کف آبجکت، اجزای نازک یا جداشده، شکستگی لبه‌ها، تعداد و نوع polygon و نیاز واقعی به PBR یا HD texture را بررسی کن.

بعد از تأیید فرم، نسخه نهایی را با بافت یا متریال قوی‌تر بساز. اگر عکس مرجع کم‌کیفیت است، قبل از تبدیل از افزایش کیفیت عکس با هوش مصنوعی استفاده کن؛ اما شارپ‌سازی شدید می‌تواند جزئیات خیالی ایجاد کند، پس نتیجه را با اصل عکس مقایسه کن.

خروجی GLB برای نمایش چرخان محصول در وب و بسیاری از workflowهای AR مناسب است. بااین‌حال، نمایش زیبا با اندازه‌گیری دقیق صنعتی یکی نیست. خروجی هوش مصنوعی نباید بدون کنترل ابعاد به‌عنوان فایل مهندسی یا مدل تولیدی استفاده شود. برای ساخت یا تمیزکردن عکس مرجع و تصاویر اولیه محصول نیز صفحه عکس محصول به این workflow متصل است.